مقالات فنی ۶ دقیقه مطالعه
بتن سبک لیکا برای پرکردن سقف و دیوار: چه گریدی، چه مقاومتی
پرکنندهٔ سبک، بتن سازهای نیست. بیشترین اشتباه این است که با آن مثل بتن سازهای رفتار میشود — و نتیجهاش وزن بیشتر است، نه مقاومت بیشتر.
پرکردن با بتن سبک لیکا سه کار میکند: وزن مرده را کم میکند، فضای مرده را پر میکند، و عایق حرارتی و صوتی میدهد. هیچکدام از این سه، مقاومت سازهای نیست — و همین است که در اجرا فراموش میشود.
اول تکلیف را روشن کنید: این لایه بار میبرد یا نه؟ اگر روی آن فقط کفپوش و تردد معمولی است، پرکنندهٔ غیرسازهای کافی است و هدف، کمترین چگالی ممکن است. اگر روی آن بار متمرکز مینشیند یا خودش جزئی از مقطع باربر است، دیگر پرکننده نیست و باید با طرح اختلاط بتن سبک سازهای پیش بروید — که موضوع دیگری است.
گرید برای پرکنندهٔ خالص: ۱۰ تا ۲۰ میلیمتر. درشتترین دانه، سبکترین نتیجه و کمترین مصرف سیمان را میدهد، چون سطح ویژهٔ کمتری دارد که باید پوشانده شود. برای پرکردن فضای بین تیرچهها، بالای سقفهای قدیمی و پشت دیوارهای حائل، همین انتخاب درست است.
گرید برای لایهای که ماله میخورد: ۴ تا ۱۰ میلیمتر. کمی سنگینتر، ولی سطح با ماله بسته میشود و برای شیببندی و کفسازی مناسب است.
گرید ۰ تا ۳ میلیمتر جای ماسه را میگیرد، نه جای سنگدانهٔ درشت را. آن را برای پرکردن حجم به کار نبرید؛ چگالی را بالا میبرد و مصرف سیمان را با خودش بالا میکشد.
دو اشتباهی که مدام تکرار میشود:
سیمان اضافه. حس عمومی این است که سیمان بیشتر یعنی کار محکمتر. در پرکنندهٔ سبک، سیمان بیشتر یعنی خمیر بیشتر میان دانهها، یعنی چگالی بالاتر — دقیقاً همان چیزی که میخواستید کم کنید — بهعلاوهٔ جمعشدگی و ترک بیشتر. برای پرکنندهٔ غیرسازهای، کمترین مقدار سیمانی که دانهها را به هم بچسباند کافی است.
آب اضافه. دانهٔ خشک آب اختلاط را میگیرد و مخلوط سفت به نظر میرسد، پس آب اضافه میشود. سی دقیقه پیشاشباع کردن دانه قبل از اختلاط، این وسوسه را از بین میبرد و از جدا شدن خمیر جلوگیری میکند.
و یک نکتهٔ اجرایی: دانهٔ سبک تمایل دارد در مخلوط بالا بیاید. ویبرهٔ طولانی آن را به سطح میراند و مقطع را دولایه میکند — بالا پر از دانه، پایین پر از خمیر. ویبره را کوتاهتر از بتن معمولی بگیرید و به پخش شدن اکتفا کنید.
اول تکلیف را روشن کنید: این لایه بار میبرد یا نه؟ اگر روی آن فقط کفپوش و تردد معمولی است، پرکنندهٔ غیرسازهای کافی است و هدف، کمترین چگالی ممکن است. اگر روی آن بار متمرکز مینشیند یا خودش جزئی از مقطع باربر است، دیگر پرکننده نیست و باید با طرح اختلاط بتن سبک سازهای پیش بروید — که موضوع دیگری است.
گرید برای پرکنندهٔ خالص: ۱۰ تا ۲۰ میلیمتر. درشتترین دانه، سبکترین نتیجه و کمترین مصرف سیمان را میدهد، چون سطح ویژهٔ کمتری دارد که باید پوشانده شود. برای پرکردن فضای بین تیرچهها، بالای سقفهای قدیمی و پشت دیوارهای حائل، همین انتخاب درست است.
گرید برای لایهای که ماله میخورد: ۴ تا ۱۰ میلیمتر. کمی سنگینتر، ولی سطح با ماله بسته میشود و برای شیببندی و کفسازی مناسب است.
گرید ۰ تا ۳ میلیمتر جای ماسه را میگیرد، نه جای سنگدانهٔ درشت را. آن را برای پرکردن حجم به کار نبرید؛ چگالی را بالا میبرد و مصرف سیمان را با خودش بالا میکشد.
دو اشتباهی که مدام تکرار میشود:
سیمان اضافه. حس عمومی این است که سیمان بیشتر یعنی کار محکمتر. در پرکنندهٔ سبک، سیمان بیشتر یعنی خمیر بیشتر میان دانهها، یعنی چگالی بالاتر — دقیقاً همان چیزی که میخواستید کم کنید — بهعلاوهٔ جمعشدگی و ترک بیشتر. برای پرکنندهٔ غیرسازهای، کمترین مقدار سیمانی که دانهها را به هم بچسباند کافی است.
آب اضافه. دانهٔ خشک آب اختلاط را میگیرد و مخلوط سفت به نظر میرسد، پس آب اضافه میشود. سی دقیقه پیشاشباع کردن دانه قبل از اختلاط، این وسوسه را از بین میبرد و از جدا شدن خمیر جلوگیری میکند.
و یک نکتهٔ اجرایی: دانهٔ سبک تمایل دارد در مخلوط بالا بیاید. ویبرهٔ طولانی آن را به سطح میراند و مقطع را دولایه میکند — بالا پر از دانه، پایین پر از خمیر. ویبره را کوتاهتر از بتن معمولی بگیرید و به پخش شدن اکتفا کنید.