مقالات فنی ۷ دقیقه مطالعه
طرح اختلاط بتن سبک: چهار اشتباه رایج
بیشتر مشکلات بتن سبک در محل اجرا، ریشه در طراحی مخلوط دارد نه در خود سبکدانه.
۱. طراحی بر مبنای وزن به‌جای حجم. سبکدانه چگالی متفاوتی با سنگدانه معمولی دارد؛ نسبت‌های وزنی مرسوم، حجم واقعی سنگدانه در مخلوط را جابه‌جا می‌کند. طرح اختلاط بتن سبک باید حجمی بسته شود.
۲. نادیده گرفتن جذب آب. سبکدانه خشک بخشی از آب اختلاط را جذب می‌کند و اسلامپ در حین حمل افت می‌کند. پیش‌اشباع ۳۰ دقیقه‌ای، این افت را حذف می‌کند.
۳. ویبره بیش از حد. چگالی کمتر دانه یعنی تمایل به بالا آمدن. ویبره طولانی، دانه‌ها را به سطح می‌راند و مقطع را غیریکنواخت می‌کند. زمان ویبره را نسبت به بتن معمولی کوتاه‌تر بگیرید.
۴. عمل‌آوری زودهنگام ناکافی. آب ذخیره‌شده در دانه به عمل‌آوری داخلی کمک می‌کند، اما جایگزین عمل‌آوری سطحی نیست — به‌ویژه در هوای گرم و خشک.
